Mart van Schijndel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mart van Schijndel

Martinus Antonius Aloysius (Mart) van Schijndel (Hengelo, 21 juni 1943Utrecht, 30 september 1999) was een Nederlands architect en vormgever.

Opleidingen[bewerken]

Van Schijndel sloot zijn opleidingen tot timmerman, meubelontwerper, bouwkundige en interieurarchitect in 1967 af met het eindexamen aan de Gerrit Rietveldacademie te Amsterdam, met als vakgebied Architectonische Vormgeving. In 1968 vestigde hij zijn architectenbureau in Utrecht.

Werkzaam leven[bewerken]

Aanvankelijk ontwierp Van Schijndel voornamelijk voor de culturele sector en verzorgde hij verbouwingen voor particulieren, veelal in een historische context. Zijn conceptuele werkwijze paarde hij aan technische inventiviteit. Zijn bureau specialiseerde zich in het opwaarderen van bestaande gebouwen, soms gecombineerd met nieuwbouw. Vaak ontwierp Van Schijndel ook meubels en verlichting voor deze projecten. Tussen 1974 en 1993 was hij docent aan de Academies van Bouwkunst in Arnhem en Amsterdam, alsook aan de kunstacademies van Utrecht en Rotterdam. Als gastdocent hield hij voordrachten aan de technische universiteiten van Delft en Eindhoven. Vanaf 1983 was Van Schijndel als hoofddocent verbonden aan de afdeling Architectuur van de Fachhochschule te Düsseldorf en vanaf 1987 als hoogleraar voor Grundlagen der Möbel-entwicklung en Entwerfen.

Architectuur en producten[bewerken]

Van Schijndels architectonische werk is wel als volgt omschreven:

Zijn architectuur is niet alleen bepaald door de begrippen ruimte en vorm, maar ook door de poëzie die ontstaat door de samenstelling der delen, de geconstrueerde totaliteit. Binnen de Nederlandse traditie heeft zijn werk een ongebruikelijke uitstraling; literaire en poëtische aspecten vermengen zich met een bijna Japanse sfeer van eenvoud en raffinement, met daarnaast een mediterraan gebruik van kleur en licht.[1]

Van de producten die Van Schijndel voor de inrichting van zijn gebouwen ontwierp, verwierven de Delta-vaas (producent Meike van Schijndel) en aluminium stapelstoel Fulfil (producent Lensvelt) grote, internationale bekendheid. Voor zijn verlichtingsarmaturen, glasservies en de Delta-vaas ontving hij diverse internationale prijzen. Deze ontwerpen zijn vertegenwoordigd in toonaangevende museumcollecties, zoals het MoMA in New York, de Neue Sammlung in München en het Stedelijk Museum te Amsterdam.

Mart van Schijndelhuis[bewerken]

Het huis aan het Utrechtse Pieterskerkhof dat Van Schijndel voor zichzelf ontwierp en waarvoor hij in 1995 de Rietveldprijs ontving, werd in september 1999 door de gemeente Utrecht op de gemeentelijke monumentenlijst[2] geplaatst. In dezelfde maand werd Van Schijndel benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Tegenwoordig wordt het huis ingezet als bijzondere locatie voor culturele activiteiten en bijeenkomsten en is het op afspraak te bezichtigen.[3]

Nalatenschap[bewerken]

Van Schijndel overleed na een korte ziekte. Na zijn overlijden werd het bureauarchief aan het Nederlands Architectuurinstituut in Rotterdam overgedragen.

Stichting Mart van Schijndel[bewerken]

Om het gedachtegoed van Van Schijndel levend te houden en het Mart van Schijndelhuis in stand te kunnen houden, werd een stichting opgericht.

Nagelaten werk[bewerken]

Architectuur (selectie)[bewerken]

2001 Centrum voor Kunst & Cultuur (CKC), Zoetermeer
2000 Hoofdkantoor Nationaal Kadaster, Apeldoorn
2001 Domus Cornelia, in voormalig waterzuiveringsgebouw, fam. Swaak, Bloemendaal
1999 Pleinontwerp met verlichtingsontwerp, Gemeente Leiden (niet uitgevoerd)
1999 De Gruitpoort, Centrum voor Kunstzinnige Vorming, Doetinchem
1997 Plan uitbreiding Tweede Kamer Den Haag, meervoudige opdracht (niet uitgevoerd)
1997 De Berckepoort, Dordrecht
1995 Mariniersmuseum, Rotterdam
1995 Appartementen Pieterskerkhof, Utrecht
1995 Zendmast KNSM-eiland, Amsterdam
1994 Firma Verder, kantoor en bedrijfshal te Haan, Duitsland
1994 Gemeentehuis Almelo, renovatie en interieur
1993 Woonhuis Van Schijndel, Utrecht
1992 Villa Hof, Amersfoort
1992 Het Koorenhuis, Den Haag
1991 Stadsschouwburg Breda (plan)
1991 Ethologie-station Rijksuniversiteit Utrecht, gebouw voor gedragsobservatie bij dieren
1990 FSB laboratorium en onderwijscentrum Rijksuniversiteit, Utrecht
1990 Oudhof Effecten, kantoor Rokin, Amsterdam
1989 Luchtbrug Uithof, Rijkuniversiteit Utrecht
1988 Joods Historisch Museum, Amsterdam (prijsvraag)
1987 NIVEL kantoor, Nederlands Instituut Voor onderzoek van de Eerstelijns-gezondheidszorg , Utrecht
1987 'Holland in Vorm', tentoonstellingontwerp, Den Haag
1987 Aula Centraal Museum, Utrecht
1987 Inrichting openingstentoonstelling Centraal Museum, Utrecht
1987 Verbouwing artilleriestallen tot museumzalen, Centraal Museum Utrecht
1986 Lumiance, kantoren en bedrijfshal , Haarlem
1985 LOKV-kantoor, Landelijk Ondersteuningsinstituut voor Kunstzinnige Vorming, Utrecht
1981 Woonhuis Gerard Unger, Bussum
1980 Woonhuis Bedaux, Utrecht
1970 Kargadoor, Utrecht

Vormgeving[bewerken]

1963 Driekantig krukje
1963 Kinderstoeltje
1979 Work, hanglamp
1979 Slack, staande lamp, uplighter
1981 Delta Vaas
1981 Bishop, tafellamp
1982 Tafelschragen en houten Zevenstoel
1984 Kantinetafels LOKV met blauwe Zevenstoel
1984 Shofloat, wandlamp
1986 Tough & Co, glasservies
1992 Boekenplanken
1996 Fulfil, aluminium stapelstoel
1996 Gouden muizentrap armband

Literatuur[bewerken]

  • Kuper, Marijke (2003). Mart van Schijndel: kleurrijk architect / tekstred. Els Brinkman; foto's: Michel Boesveld ... e.a. NAi Uitgevers, Rotterdam. 166 p. ISBN 90-5662-271-4.
  • Drabbe, Natascha, Hans van Heeswijk & Arjen Oosterman (2014). Van Schijndelhuis : het woonhuis van architect Mart van Schijndel / voorw.: Raymond Richard Neutra; medeauteur & -tekstred: Jane Szita. NDCC Publishers, Amsterdam. 112 p. + USB-kaart met film. ISBN 978-90-803635-0-2.

Externe links[bewerken]